17 April 2022 / Oravská Polhora

Pełnia zimy na Babiej Górze w połowie kwietnia. Uwaga! Post tylko dla dorosłych Włóczykijów!

Pełnia zimy na Babiej Górze w połowie kwietnia. Uwaga! Post tylko dla dorosłych Włóczykijów!

Nie róbcie tego sami. Silny północny wiatr i pełnia zimy na Babiej Górze w połowie kwietnia to nie spacer do parku. Przeczytajcie jak to jest, gdy szlaku nie ma, wokół biało a wiatr wbija w oczy szpilki śniegu i nie pozwala iść prosto przed siebie.

Autor i Babia Góra
Autor i Babia Góra

Plan

Jedziemy na Słowację i parkujemy pod Chatą Slana Voda. Parking poza sezonem darmowy. Idziemy czerwonym szlakiem na Małą Babią Górę, schodzimy na przełęcz Brona, wdrapujemy się na Diablak i schodzimy do Slanej Vody szlakiem żółtym. 

Mała notka nazewnicza - wchodząc na Babią Górę od polskiej strony, jesteśmy w Beskidzie Żywieckim. Ale idziemy szlakiem słowackim, więc pasmo nazywa się "Oravské Beskydy". Topograficznie i geologicznie to jedno i to samo pasmo. Góry nie uznają granic państwowych. Warto wiedzieć, że od 2018r. funkcjonuje nazwa "Beskid Żywiecko-Orawski". 

Trasa: Slaná Voda – Slaná Voda | mapa-turystyczna.pl

Mżysta Wiosna

Początek szlaku na Małą Babią Górę
Początek szlaku na Małą Babią Górę

Chata Slana Voda jest wysokości ok. 750m n.p.m. W połowie kwietnia śniegu ani śladu. Pogoda dla koneserów - pochmurnie, lekka mżawka. Skład grupy sprawdzony w różnych warunkach, więc nikt nie narzeka.

Z braku widoków robimy zdjęcia świeżej wiosennej zieleni. Napotykamy też tablicę edukacyjną, która informuje ile potrzeba na pełny rozkład różnych śmieci.

Les ne je smetnisko
Les ne je smetnisko
Les ne je smetnisko
Les ne je smetnisko

Początek szlaku prowadzi drogą asfaltową. Potem wchodzimy w las. Najpierw sporo błota, potem zaczyna się śnieg. Taki wiosenny, mokry. Raczki nie potrzebne. Ale stuptuty owszem - miejscami noga wpada głęboko w śnieg.

Czerwony szlak na Małą Babią Górę
Czerwony szlak na Małą Babią Górę

Mglista Zima

Czerwony szlak na Małą Babią Górę
Czerwony szlak na Małą Babią Górę

O tym, że widoków nie będzie, wiedzieliśmy. I nie przeszkadza nam to. Idziemy bo chcemy. Ja mam dodatkową motywację - byłem na Babiej Górze wielokrotnie, m.in.:

Brakuje mi wejścia zimowego. Mamy co prawda połowę kwietnia, więc teoretycznie wiosna. Ale w praktyce pełnia zimy na Babiej Górze. Wiem czego się spodziewać, znam prognozę pogody.

Pod Małą Babią Górą
Pod Małą Babią Górą

Po wyjściu z regla górnego, mamy to co chcieliśmy - pełnia zimy na Babiej Górze. Póki co na Małej Babiej - ale to tylko przystawka przed Diablakiem.

Mała Babia Góra

Mamy jeszcze coś czego nie chcieliśmy, ale ja widziałem na co się piszemy. Przenikliwy północny wiatr. Pierwsze uderzenie dostajemy na Małej Babiej Górze i przy zejściu na przełęcz Brona. Prognozy pogody mówiły o wietrze do 30km/h i podmuchach ponad 40km/h. Ale to dotyczy miejscowości u podnóża. Babia Góra jest bardzo wybitna i prognozowane podmuchy dla dolina można spokojnie pomnożyć przez 2 na szczycie.

Mała Babia Góra
Mała Babia Góra

Na Małej Babiej Górze robimy szybką fotkę i idziemy dalej. Schodzimy na przełęcz Brona. To kontrolnie sprawdzam czy grupa nie straciła ochoty na dalszy marsz - stąd można się wycofać albo zejść do schroniska Markowe Szczawiny. Nikt nie myśli o odwrocie. Trochę za przełęczą, pod osłoną drzew robimy krótki postój. Zakładamy raczki, pijemy herbatę. Dlaczego za przełęczą, a nie na platformie gdzie mamy ławeczki? Bo Przełęcz Brona jest otwarta na północ. A wiatr wieje z północy. Mocno wieje.

Przełęcz Brona
Przełęcz Brona

Baty od wiatru

Od Przełęczy Brona po szczyt nikt nawet nie myśli o robieniu zdjęć. Tam gdzie są drzewa, jest jeszcze znośnie. Ale gdy wychodzimy w kosodrzewinę i wyżej, wiatr - tutaj wiejący z naszej lewej - odbiera ochotę na wyciąganie komórki. Odbiera ochotę na rozmowy. Po prostu idziemy przed siebie.

Po wyjściu z kosodrzewiny "idziemy przed siebie" nabiera nowego znaczenia. Przed siebie, czyli gdzie? Zdjęcie poniżej jest zrobione później, gdy schodziliśmy z Diablaka i mieliśmy wiatr w plecy. Ale dobrze oddaje to co widzieliśmy między końcem pasa kosodrzewiny a szczytem. NIC. Białe nic.

Pod Diablakiem
Pod Diablakiem

Na czerwonym szlaku z przełęczy Brona na Diablak, powyżej kosodrzewiny, są wbite 3-metrowe pale wyznaczające szlak. Ale pale są na tyle daleko od siebie, że przy widoczności 20-50m, będąc przy jednym słupie, nie widzimy kolejnego. Żeby nie skończyć chodząc w kółko wokół szczytu, trzeba dobrze znać topografię kopuły szczytowej (warto wcześniej przejść latem, albo iść z kimś kto dobrze zna Królową Beskidów), trzeba mieć dobre poczucie kierunku marszu i nie poddawać się wiatrowi, który najpierw spycha w nasze prawo, a potem wieje prosto w twarz.

Kluczem jest świadomość, że szlak prowadzi przez rumowisko skalne. Trzeba na nie trafić. Jeśli skręcimy za bardzo w lewo (co nam nie grozi, bo stamtąd wieje wiatr), możemy skończyć na północnym zboczu, które stromo opada - i to może się źle skończyć. Jeśli poddamy się wiatrowi i skręcimy w prawo, możemy obejść szczyt i błądzić po śnieżnym pustkowiu.

Szczyt Babiej Góry, widziany od strony żółtego szlaku z Slanej Vody
Szczyt Babiej Góry, widziany od strony żółtego szlaku z Slanej Vody

Pełnia zimy na Babiej Górze

Na forach internetowych można spotkać opinie, że Babia Góra to "kapryśnica", że jest nieprzyjazna, że jej główny szczyt, Diablak, ma nazwę adekwatną do jej charakteru. Muszę tu stanąć w obronie Królowej. To wiatr - tego dnia północny - wprosił się do sali tronowej, narozrabiał, pozasłaniał widoki. Królowa nas przyjęła serdecznie, pozwoliła odetchnąć od wiatru za kamiennym murkiem.

Kamienny murek na szczycie Babiej Góry
Kamienny murek na szczycie Babiej Góry

Długo u Królowej nie zabawimy. Zdobywamy się na odwagę zdjęcia rękawiczek do zrobienia fotek. Temperatura nie jest bardzo niska, pewnie tuż poniżej zera. Ale północny wicher i duża wilgotność znacznie obniżają temperaturę odczuwalną. Wcześniej, idąc na Małą Babią Górę w uporczywej mżawce, zabraliśmy trochę wilgoci na sobie. Teraz wiatr zamienia nasze ubrania i plecaki w skorupę lodu.

W krainie lodu
W krainie lodu

Schodzimy żółtym szlakiem do Slanej Vody. Idę pierwszy i mocno uważam by nie zejść ze szlaku. Z tej strony stok Diablaka jest łagodny, czasem ma się wrażenie, że zamiast w dół, idziemy po płaskim. Nie można więc spaść i zrobić sobie krzywdę. Ale bardzo łatwo można zabłądzić. Znaki szlakowe przysypane śniegiem (patrz niżej), a gdy docieramy do granicy regla górnego, na drzewach są ledwo widoczne.

Słupek szlakowy
Słupek szlakowy

Wracamy do Zamglonej Wiosny

Po drodze jest kilka wiat i tablic informacyjnych. Dobrze jest wiedzieć, że one tam są - w ten sposób kontrolujemy prawidłowe zejście. Wspomagam się też oczywiście sprawdzaniem pozycji GPS na mapie turystycznej. Dopiero jednak przy wieży widokowej spada mi stres związany z możliwością zabłądzenia w bieli. Stąd już jest prosto, szlak najpierw prowadzi płytkim jarem, potem schodzi w las i ścieżka jest już wyraźna. 

Wieża widokowa na żółtym szlaku do Slanej Vody.
Wieża widokowa na żółtym szlaku do Slanej Vody.

Trochę poniżej ściągamy raczki, robi się cieplej, wiatru już nie czujemy. Wracamy w wiosenną aurę. Stopniowo znika śnieg, pojawia się błoto.

Żółty szlak do Slanej Vody
Żółty szlak do Slanej Vody

Po drodze mamy muzeum Pavla Orszagha "Hviezdoslava", uważanego za najważniejszego słowackiego poetę. 

Oravske Muzeum Pavla Orszagha Hviezdoslava
Oravske Muzeum Pavla Orszagha Hviezdoslava

Na parkingu meldujemy się równo po 6 godzinach od wymarszu. Jak na panujące warunki, to niezły czas. Wszyscy zadowoleni. Przygodę pod tytułem "Pełnia zimy na Babiej Górze" warto przeżyć. Ale żeby przeżyć, trzeba być dobrze przygotowanym. Ubranie to oczywista oczywistość. Raczki - nie muszę chyba przypominać. Ale kluczem jest znajomość terenu i wiedza jak przebiega szlak.

Dlaczego napisałem w tytule, że to post dla "dorosłych Włóczykijów"? Taka wędrówka jak dzisiejsza (16.04.2022) wymaga dobrego przygotowania i doświadczenia. 

”Ławeczka” na parkingu przy Chacie Slana Voda
"Ławeczka" na parkingu przy Chacie Slana Voda

Inne posty / Read more

Year 2020 in 12 Photos - October

District of Námestovo

Year 2020 in 12 Photos - October

Almost everybody would agree that the passing year 2020 was a special one. For me it meant switching from travel-intensive work (155 flights last year!) to home office. It also meant more hiking in my home country than travelling abroad. Let me share my impressions of the Year 2020 in 12 Photos - October. Photo of the month Babia Góra is the highes

2 MIN READ

Korona Gór Polski: Babia Góra, Beskid Żywiecki. Wschód słońca i halny

Lesser Poland Voivodeship

Korona Gór Polski: Babia Góra, Beskid Żywiecki. Wschód słońca i halny

W poście "Korona Gór Polski: Babia Góra, Beskid Żywiecki" przeczytacie o wschodzie słońca na Królowej Beskidów w czasie... halnego. Odwiedzimy też "księżniczkę Beskidów" - Małą Babią Górę. W roku 2020 zacząłem kompletować szczyty z Korony Gór Polski. W ramach Klubu Włóczykijów powstał projekt zdobycia wszystkich 28 do końca 2021. W tym artykule "Ko

5 MIN READ

Główny Szlak Beskidzki - Etap 18: Markowe Szczawiny - Hala Miziowa

Lesser Poland Voivodeship

Główny Szlak Beskidzki - Etap 18: Markowe Szczawiny - Hala Miziowa

Główny Szlak Beskidzki - Etap 18: Markowe Szczawiny - Hala Miziowa Po zdobyciu Babiej Góry wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim nabiera innego odcienia - z wyzwania staje się kończeniem zadania. Raz, bo kulminację mam już za sobą, a dwa - będę szedł szlakami dobrze mi znanymi z wcześniejszych wędrówek. Plan Dzisiaj na dwa etapy dołączy do mnie Бог

4 MIN READ